04 april 2007
Ambassadeur
Lees voor met webReader
HPIM2771Is er iemand die ooit gehoord heeft van Akhzivland?
In 1973 was ik op rondreis door Israël toen de gids zei dat we onze paspoorten moesten klaarhouden omdat we een bezoek zouden brengen aan het buitenland.
Vanuit Israël? Dat kon niet waar zijn!
Maar ergens tussen Akko en Rosh Hanikra sloeg de bus een smal pad op en kwamen we na veel gehobbel bij een soort poort, waar we inderdaad een stempel in ons paspoort kregen. Het bleek te gaan om "de vrije republiek Akhzivland", prachtig gelegen aan de Middelandse zee waar de scepter gezwaaid werd door president Eli Avivi. In een zelfgetimmerd onderkomen met allerlei verblijven werden we welkom geheten, kregen we een vredesboodschap en de uitnodiging om zo lang te blijven als we wilden. Ik was jong, een beetje "hippisch" en vond het allemaal prachtig! Dus haalde ik m'n bagage uit de bus en ben inderdaad lang blijven hangen. Uiteindelijk benoemde Eli mij tot ambassadeur van Akhzivland in Nederland.
Toen ik later in Amsterdam woonde heb ik het een tijd op een bordje naast m'n deur gehangen. Veel heb ik er echter niet mee gedaan omdat Eli en zijn land uiteraard niet erkend werden en ik na verloop van tijd wat anders tegen Israël ging aankijken. Dat had trouwens niets te maken met Eli, want hij droeg alleen maar vrede(sboodschappen) uit. Ik was het al lang weer vergeten tot het vanavond zo maar bij me opkwam. Natuurlijk even geGoogled en het land blijkt nog steeds te bestaan!

Nu mag ik me opnieuw ambassadeur noemen, maar dan van Kennisnet en voor het Drenthe College. Ben benieuwd hoe het daar zal gaan met de "erkenning"...
Vandaag was de eerste bijeenkomst met een aantal andere ambassadeurs van ROC's en AOC's en hebben we gebrainstormd hoe we een en ander het beste kunnen gaan aanpakken. Meer informatie vind je binnenkort op ambassadeur.kennisnet.nl alhoewel daar nu alleen nog maar info staat voor het voortgezet onderwijs.
Het blijkt dat de AOC's, wanneer ze het over ROC's hebben, constant praten over "grijs". Zichzelf noemen ze natuurlijk "groen". Nu wordt ik wel vaker grijs genoemd, maar ik hoop toch dat in de toekomst een andere term gevonden wordt...

Update:
Inmiddels heeft Annet Smith van het Nova College ook een (veel uitgebreider) bericht geplaatst op haar weblog over deze bijeenkomst.

Geplaatst door Willem Karssenberg om 21:41 | Permalink |

Blogger Karin Winters reageerde op 5 april 2007 00:34

Ook ik ben grijs maar de verf redt me al jaren. Dank voor het gadget, helaas is mijn jongste er al mee op de loop gegaan in de mediatheek is het dan net of hij Engels oefent.

 

Een reactie plaatsen

<< Startpagina